Het was een groot succes het Buijtenfestival in de polders van Rhoon. Honderden bezoekers uit deze regio, omliggende dorpen en steden kwamen zich laten informeren en recreëren in de polders van Rhoon. Genieten van de natuurinclusieve andbouw, het landschap, de natuur, de lokale producten en producenten plus kennismaken met de leden van de Gebiedscoöperatie Buijtenland van Rhoon.

Met ronkende en wervende teksten werd de regio opgeroepen om zaterdag 13 juni het gebied in te trekken  en te verkennen, liefst per iets of het OV. Speciaal aandacht voor het laatste : via een Groene Halte van de Metrolijn D (station Rhoon) kon men het gebied wandelend dan wel met een huurfiets in trekken.

Veel mensen hebben dat gedaan en er ook een mooie dag van gemaakt omdat het weer ook nog eens meewerkte. Maar elk voordeel heeft zijn nadeel zou de grote Johan C. zeggen. Je gaat ook mensen interesseren die je hier helemaal niet wilt hebben. Die niet weten hoe je te gedragen in zo’n mooi poldergebied. Ik weet dat de tekentafel geduldige is en van alles kan verzinnen. Alleen zit daar doorgaans geen lange termijn plan achter. Die gaan er van uit dat je mensen kun opvoeden om geen troe[ achter te laten : we zetten geen vuilnisbakken neer, dan neemt men de gemaakte rotzooi wel mee naar huis.

Onder welke steen komen dat soort visionairs en plannenmakers vandaan zou je zeggen. We hebben al meermalen aangegeven dat de zogenaamde belevingsplekken en rustplekken naast een bank en tafel ook een vuilnisbak nodig hebben die ook regelmatig geleegd dient te worden. Dat bedoelen wij met lange termijnvisie en plannen. Denk verder. Allemaal hoogstamboomgaarden, heggen, natuuroevers, belevingsplekken en meer. Wie gaat dat op termijn onderhouden?

Nu een festival met honderden nieuwe bezoekers, maar de Provincie richt het in voor 960.000 bezoekers per jaar. Een soort Efteling in de polders van Rhoon. En wie zitten er dan straks met de rotzooi?  Juist ja, de huidige bewoners die helemaal niet om die kermistoestanden hebben gevraagd.

Deze foto bij het Driepolderpunt aan de Schenkeldijk afgelopen weekeinde spreekt voor zich. Eén beeld zegt meer dan 1000 woorden, dus ik stop er mee

Wim Gé Warnaar
[email protected]