Met het overlijden van erelid Cor van Overbeek (76) van afgelopen donderdag verliest de club opnieuw een markante voetbalpersoonlijkheid. Gedurende zijn 70-jarige lidmaatschap van WCR heeft Cor, zoon van één van de oprichters van de club, zich op vele manieren (zeer) verdienstelijk gemaakt voor de vereniging.

Tijdens zijn actieve periode als speler van WCR-1 viel hij op door zijn tomeloze inzet en spelinzicht. Met als hoogtepunt het behalen van de zogenoemde 'Gouden Plak' in 1962 waardoor WCR-1 vanuit de toenmalige Rotterdamse Voetbalbond (RVB) promoveerde naar de KNVB. Na zijn actieve voetbalperiode maakte Cor zich verdienstelijk als jeugdleider. Aan deze periode hield hij de bijnaam 'Ome Cor' over. WCR kon altijd een beroep doen op deze verenigingsman in hart en nieren. Zo droeg hij letterlijk zijn steentje bij aan de bouw van de kantine en de sporthal in 1972.

Van zijn ongeëvenaarde spelregelkennis, die hij overhield aan de tientallen jaren als wedstrijdsecretaris, werd de afgelopen jaren op wedstrijddagen nog dankbaar gebruik gemaakt. Alle bezoekende besturen van andere voetbalverenigingen wisten wie Cor was en vroegen altijd naar hem. Hij kende als consul en deelnemer aan het veldenoverleg de velden van WCR als weinig anderen.

Een ander talent waar Cor over beschikte is dat hij de organisatie van veel toernooien waar WCR aan deelnam voor zijn rekening nam. Dat begon met het organiseren van de ter nagedachtenis van zijn vader gehouden A.C. van Overbeek'-toernooien'. Ook zat Cor in het organisatiecomité van de 'Albrandswaard-cup' en was hij de vaste omroeper van het Joost van Looijentoernooi.

Wie denkt dat zijn voetbalinteresse zich beperkte tot WCR slaat de plank mis: ook bij de andere Albrandswaardse clubs was hij vaak bij wedstrijden aanwezig. Bijvoorbeeld op zaterdagochtend bij de wedstrijden van zijn kleinzoon in Poortugaal.

Als iemand bekend stond als kenner van de geschiedenis van WCR was het Cor wel. Naast zijn bijdrage aan de jubileumuitgaven van WCR hebben velen ook genoten van het op de radio in 2016 ter gelegenheid van het 70-jarig bestaan van WCR uitgezonden interview samen met zijn broer Frans. Toen diste Cor moeiteloos een aantal WCR-anekdotes op. Cor stond bekend als zeer kritisch maar ook recht door zee. Iedereen wist altijd wat hij aan hem had. Zo kon Cor commentaar leveren op een in zijn ogen slecht acterende scheidsrechter, maar liet ook altijd eerlijk weten als een scheidsrechter naar zijn mening een goede wedstrijd floot.

Dat WCR een club is met een uniek sociaal, warm en persoonlijk karakter is voor een belangrijk deel te danken aan Cor. Deze hele club is hem veel dank verschuldigd voor al het goede wat hij voor de 'geel-blauwen' heeft gedaan en zal hem node missen.