Naar aanleiding van de Locatiestudie die is uitgevoerd voor de verhuizing van sportpark De Omloop om plaats te maken voor woningbouw heeft het college van B&W van Albrandswaard een voorstel gemaakt aan de gemeenteraad om bij het opstellen van de Visie op de Rand van Rhoon minstens één scenario uit te werken dat uitgaat van de inpassing van een sportpark (Zie Albrandswaards Dagblad van 10 december ‘Gemeente opteert voor sportvelden in Rand van Rhoon’). Dat voorstel zal op een later tijdstip nog behandeld worden in een Beraad & Advies en in een raadsvergadering.

De locatiestudie laat volgens het college zien dat de locaties Binnenland en Buytenland afvallen omdat de Provincie de plaatsing van een sportpark hier niet toestaat. Hierdoor blijven twee locaties over: Polder Albrandswaard (naast SV Poortugaal) en de Rand van Rhoon. Deze locaties liggen volgens het college dichtbij elkaar qua (ongewogen) beoordeling. Maar het college hecht er aan om de dorpen elk hun sportlocatie te blijven bieden. Dat uitgangspunt geniet volgens het college maatschappelijke steun.
Uit de locatiestudie concludeert het college tenslotte dat de Rand van Rhoon geschikt is voor de verplaatsing van de huidige sportaccommodatie aan de Omloopseweg.

Thedie binder kan zich hier, mede namens vele bewoners van de Rand van Rhoon, niet in vinden. Zo constateert hij in een schrijven aan de gemeenteraadsleden en aan het college dat er geen enkele sprake in geweest van burgerparticipatie en communicatie en dat er weinig draagvlak is voor dit voorstel. Hij constateert dat het ‘alweer’ om een ad hoc beslissing gaat. ‘Een reactie op de wens van hogerhand om woningbouw te plegen zonder gedegen en echt uitgewerkte stedenbouwkundige (totaal-)plannen. Zijn hier wel goede tegenargumenten aangedragen en afwegingen gemaakt of volgen wij opdrachten van de Provincie of de Regio Rotterdam blindelings?’

Verder stelt Binder in zijn schrijven dat de bereikbaarheid van de locatie in Poortugaal beter is voor het vele verkeer van bezoekende clubs en spelers. En dat er bij de locatie Rand van Rhoon geen rekening wordt gehouden met de te verwachten 600.000 bezoekers per jaar aan Het Buijtenland van Rhoon. Verder is hij van mening dat de kosten voor realisatie van het sportpark in de Polder Albrandswaard aanmerkelijk lager liggen dan in Rhoon.

‘En dan hebben wij het nog niet over het verloren gaan van ons polderlandschap en het unieke dorpse karakter van Rhoon. Hoe het mogelijk is om de landschappelijke waarden van een polder te versterken door er voetbalvelden in te projecteren is ons een groot raadsel. Voetbalvelden zijn een stedelijke ontwikkelingen die beslist niet passen in een polderlandschap. Zo te lezen zijn de wensen (van de besturen) van de sportverenigingen hier doorslaggevend. Dit is dus zeker geen stedenbouwkundige onderbouwing.’